Dag 22 en 23 Verona - Merklingen Duitsland -Thuis

3 en 4-09-202
Woensdag. 

We worden wakker met een stralende zon,  en de belofte van buienradar dat het de hele dag zo blijft. Vandaag ( is de planning) door Oostenrijk naar Duitsland en daar ergens slapen. Dan zijn we morgen thuis. Maar even zien wat er van komt.  

We rijden langs het Gardameer af richting de Brennerpas. Ook een mooie omgeving tussen de bergen met die ochtendzon. Zo vroeg hebben we hier nog nooit gereden. 

We gingen vroeger met de surfplank en de camper  wel eens een rondje langs  het Gardameer doen, maar konden nooit een geschikte plek vinden om te surfen. Dat is nu wel anders, surfen is niet meer hip en we zoeken niet meer. 

We rijden door de Alpen en door de Brennerpas. ( geen 30 tonnen diesel, en niemand die op ons wacht😜)Ook hier mooie bergen, maar geen dorpjes op de top. 

  Ik lees net dat er een kleine uitbraak is geweest van de Etna op maandag. ( dat was die zwarte wolk) en dat er een aardbeving (schaal 4) bij de Vesuvius is geweest toen we in de buurt waren. Niks van gemerkt maar toch meegemaakt. 

 We zien de alpenweiden en de eerste sneeuw op een berg. En ( omdat de Fernpass is afgesloten) krijgen we nog een mooi kadootje ten afscheid in de vorm van een prachtige bergweg langs de Zugspitse. Wel druk maar prachtige route. 

 Ik bergrijp wel waarom ze zoveel legpuzzels maken van die bergen hier. Ze zijn erg fotogeniek. En meer “open” dan in Spanje. We doen even de boodschappen dus rumkogels genoeg tot we thuis zijn. 

  En dan komen we alweer in Duitsland. We slapen in Merklingen( nooit van gehoord) voor Stuttgart .Als we Duitsland inrijden is het land een stuk platter. Geen “dramatische “ uitzichten meer. Kunnen we alvast wennen aan morgen in ons vlakke landje. En morgen kunnen we dan rustig naar huis rjjden. 
Dit is mijn laatste post voor deze vakantie. Het was een heerlijke tijd! Bedankt voor alle leuke en lieve reacties. Bedankt Theo ,voor het aanhoren van al mijn : ooh’s , aah’s. AAHH!!! ’s en pasop!! ’s onderweg. En voor het veilig thuisbrengen( dat laatste stukje lukt ook nog wel) 

Wat was het genieten om zonder angst voor autodrama te rijden. Alleen de angst voor smalle weggetjes met onbekende bestemming blijft nog even. ( maar daar hebben we in Geldrop geen last van.) 

Morgenavond ter afsluiting naar de Italiaan in Geldrop voor de laatste risotto (Theo) en Tiramisu ( ikzeidegek) 

Dan wordt het tijd voor trui, dekentje, boekje,bankje en de verwarming aan. Tot de volgende ……